Tagi

, , , , , , , , , , , ,

Bóg jest wspaniały. Tę wspaniałość możemy oglądać chociażby w naszej ludzkiej różnorodności. Nic nigdy się nie powtarza. Nie ma takich samych dwóch wschodów i zachodów Słońca, dwóch tych samych spojrzeń w oczy, takich samych spotkań, rozmów. Wreszcie w całym pięknie stworzenia nie ma nawet dwóch identycznych ludzi. Dzisiaj nawet święty Paweł mówi nam o różnorodności darów i łask Bożych dla nas.

LITURGIA SŁOWA

Różnorodność prowadzi nas do miłości. Tym co dzieli to chęć narzucenia nam, byśmy wszyscy byli tacy sami i zupełnie identyczni. Tym co rozwala wspólnotę, a w tym Kościół to narzucania identyczności wszystkim. Święty Paweł wzywa nas jednak dzisiaj do miłości, aby była bez obłudy, a wręcz pełna życzliwości. Dalej w tej miłości mamy się prześcigiwać – w okazywaniu miłości jedni drugich wyprzedzajcie. Tak czyń dobro szybko, by ktoś nie zdążył cię w tym wyprzedzić. Bądź pierwszy w czynieniu dobra. Nie wpadaj w pasywność, aby zło nie zwyciężyło w twoim życiu z dobrem. Tak się nigdy nie stanie jeżeli w sercu zapłonie moc Ducha, który będzie do ciebie przemawiał w modlitwie. Dzisiaj apostoł daje nam wytyczne do tego co robić, by budować nie dzielić, łączyć nie rozpraszać wokół siebie ludzi, do których Bóg nas posyła. Najmocniejszym zdaniem dla mnie są słowa, by nas w tym wszystkim pociągało co pokorne. Zło bowiem kusi, by było doceniane i chwalone. Zło jest czasem nawet atrakcyjne, ale chrześcijanin wybiera to co pokorne tak jak Maryja – Pokorna Służebnica Pańska.

Ewangelia to obraz Królestwa Bożego wobec którego zawsze znajdziemy mnóstwo przeróżnych argumentów. Tak bardzo często wszystko inne staje się lepsze i wartościowsze niż sam Bóg. Gdy patrzymy na groby naszych bliskich pomyślmy o tym co dla nas najważniejsze. Gdy myślimy o wieczności przez pryzmat śmierci, której doświadczamy zapytajmy za czym goni moje serce? Gdzie jest mój skarb? Bóg już wyrządził dla każdego z nas ucztę – przyjdź, bo czeka na Ciebie.